و امّا اگر جسم طاهرى با احد المشتبهين ملاقات نمود مىتوان بنجاستش حكم كرد يا نمىتوان ؟
در آن دو احتمال بوده بلكه دو قول مىباشد .
مبناى قول اوّل
مبناى قول اوّل ( متنجس شدن ملاقى با احد المشتبهين ) اينستكه :
تنجّس ملاقى از قبل وجوب اجتناب از نجس مىآيد بنابراينكه اجتناب از نجس يعنى اجتناب از نجس و ملاقى با آن اگرچه ملاقى با چند واسطه با نجس ملاقات كرده باشد فلذا مرحوم سيّد ابو المكارم ابن زهره در كتاب غنيه براى تنجّس آب قليل بمجرّد ملاقات با نجاست به آيه شريفه « و الرّجز فاهجر » استدلال فرموده و دليل ديگر بر آن مضمونى است كه در پارهاى از اخبار آمده و آن عبارتست از اينكه :
امام عليه السّلام در اين اخبار براى حرمت طعامى كه موش در آن مرده استدلال فرمودند كه :
خداوند سبحان ميته را تحريم نموده است .
پس مىتوان گفت :
وقتى شارع مقدّسى بوجوب هجر و احتراز از هركدام از مشتبهين امر نموده در واقع بوجوب ملاقى با هريك نيز حكم فرموده است .
و معناى استدلال علّامه ( ره ) در كتاب منتهى بر اين مطلب كه فرموده :
شارع مقدّس به مشتبهين حكم نجس را اعطاء فرموده .
همين است و الّا بايد بگوييم كه احدى از علماء نفرمودهاند هركدام از مشتبهين در حكم نجس بوده و تمام آثار نجس بر هريك بارمىشود .