ظهره او الارض القريبة منه ليس ممّا يبتلى به المكلّف عادتا و لو فرض كون الخارج ممّا يسجد عليه المكلّف التزمنا وجوب الاجتناب عنهما للعلم الاجمالى بالتكليف المردّد بين حرمة الوضوء بالماء النّجس و حرمة السّجدة على الارض النّجسة .
ترجمه :
دفع كلام مرحوم صاحب مدارك
مرحوم مصنّف مىفرماين :
از بيانى كه ذكر نموديم مقالهاى كه پيشتر از صاحب مدارك عليه الرحمه نقل شد دفع مىگردد .
مرحوم صاحب مدارك فرموده بود :
در شبهه محصوره اجتناب از تمام اطراف واجب نيست .
سپس براى تثبيت اين مدّعا استدلال نموده است به بيانى از علماء و آن بيان اينستكه حضرات فرمودهاند :
اگر اجمالا بدانيم نجاستى يا در ظرف افتاده و يا در خارج آن اجتناب از ظرف لازم نيست زيرا ممكنست نجاست در خارج آن قرار گرفته باشد .
چنانچه ملاحظه مىكنيم با اينكه مورد مذكور از مصاديق شبهه محصوره است معذلك علماء اجتناب از اطراف آن را واجب نكردهاند و اين كلام از ايشان مختار ما را تثبيت مىكند .
مرحوم مصنّف در دفع اين گفتار مىفرماين :
موردى كه ذكر شد از محل كلام در شبهه محصوره و آنجايى كه اجتناب از اطرافش واجب است خارج مىباشد زيرا بر احدى پوشيده نيست كه خارج ظرف اعم از آنكه پشت آن بوده يا زمينى كه نزديك بظرف است باشد در هرصورت عادتا مورد ابتلاء مكلّف نيست پس موردى را كه علماء در شبهه محصوره واجب الاجتناب