ترجمه :
تأييد آوردن مرحوم مصنّف براى فرموده خود
مرحوم مصنّف قبلا فرمودند :
اگر طرفين شبهه محصوره ظرف و خارج آن باشد از مواردى است كه احد الطرفين از محلّ ابتلاء خارج بوده لاجرم اجتناب از اطراف واجب نمىباشد ، اكنون مىفرماين :
مؤيّد اين بيان روايت صحيحهاى است كه على بن جعفر عليه السّلام از برادر بزرگوارش حضرت موسى الكاظم عليه السّلام نقل نموده .
اين روايت درباره كسى است كه خوندماغ شد و سپس فين نمود در نتيجه خون بينى به صورت ذرّات ريزى درآمده و به ظرف وضوئش اصابت كرد حال از امام عليه السّلام سؤال شده كه مىتوان از آن ظرف وضوء گرفت ؟
حضرت فرمودند :
اگر در آب ظرف خون ظاهر و آشكار نباشد وضوء گرفتن از آب ظرف اشكالى ندارد و اگر معلوم و ظاهر باشد اشكال دارد .
مرحوم شيخ طوسى به اين روايت استدلال نموده كه خونريزى كه به چشم نمىآيد معفوّ بوده و نجسكننده نمىباشد .
ولى مشهور اين روايت را حمل كردهاند بر اينكه اصابت خون با ظرف مستلزم آن نيست كه با آب درون ظرف ملاقات كرده باشد بلكه اين عبارت صادق است اگرچه خون با پشت ظرف ملاقات نموده باشد و طبق اين احتمال مقصود امام عليه السّلام چنين مىشود :
اگر خون در آب ديده نشد پس آب درون ظرف محكوم به طهارت است يعنى