ترجمه :
اشكال مرحوم مصنّف در استدلال اخير
مرحوم مصنّف مىفرماين :
استدلال اخير ضعيف و غير قابل استناد است چه آنكه قبول نداريم شارع مقدّس در غالب موارد جانب حرمت را بر طرف وجوب غلبه داده باشد .
و امّا مثالهائيكه بعنوان نمونه ذكر شد بايد بگوئيم :
اوّلا : تعداد آنها باندازهاى نيست كه ادّعاى غلبه را با آنها بتوان اثبات نمود .
و ثانيا : اين امثله از محلّ كلام خارج هستند :
امّا ترك عبادت در ايّام استظهار :
بايد بگوئيم ترك عبادت در ايّام استظهار از نظر مشهور واجب نيست بلكه مستحب بوده و بدين ترتيب از محلّ استشهاد خارج است .
و بفرض اين ترك واجب باشد مىگوئيم :
وجوب ترك و حرمت صلوة نه بخاطر تغليب جانب حرمت بر وجوب است بلكه شايد بخاطر رعايت اصالة بقاء الحيض و حرمت عبادت مىباشد .
و امّا ترك زن غير صاحب عادت وقتيّه عبادت را بمجرّد رؤيت خون :
مىگوئيم اين ترك نيز نه بخاطر تغليب جانب حرمت بر وجوب باشد بلكه علّتش اطلاقات و نيز قاعده امكان مىباشد و الّا اگر اين اطلاقات و قاعده مزبور را در نظر نگيريم اصالة الطهاره و اصالة الحيض مرجع بوده و بر طبق ايندو اصل زن مكلّف به خواندن نماز مىباشد .
و امّا مثال ترك انائين مشتبهين :
بعد بگوئيم ترك ايندو ظرف نيز مستند به تغليب جانب حرمت بر وجوب نمىباشد بلكه اساسا در اينمثال دوران امر بين واجب و حرام نيست زيرا همانطورى كه در محلّش مقرّر است ظاهرا حرمت تحصيل طهارت با آب نجس ، حرمت تشريعى بوده نه ذاتى و بحث ما در حرمت ذاتى است .
و امّا اينكه از تحصيل طهارت با آب مشتبه به نجس ممنوع هستيم جهتش