اشكال دوّم
از اخبار مذكور اينطور استفاده مىشود كه اجر در مقابل اتيان فعلى است بعنوان احتياط و رجاء واقع و اينمعنا مستلزم استحباب شرعى نمىباشد زيرا در استحباب لازم است فعل بنفسه راجح بوده و فاعلش مستحق ثواب بر آن باشد و بدون ترديد اخبار من بلغ بر آن دلالت ندارند چه آنكه منتهى دلالت آنها اينستكه فعل با انضمام احتياط و رجاء واقع و بداعى طلب ثواب حسن بوده و بفاعلش ثواب مىدهند و پرواضح است كه اينمعنا غير از استحباب شرعى است .
و بتقرير و تعبير ديگر حاصل اين اشكال چنين است :
اخبار من بلغ مدلولشان اينستكه :
فعلى كه بطريق ضعيف استحبابش ثابت شده و بسمع رسيده كه بفاعلش ثواب مىدهند ، امر همينطور بوده و البتّه اجر و ثواب را از فاعل منع نمىكنند .
و در حقيقت اين اخبار مدلول خبر ضعيف را تصديق مىكنند ، پس موضوع اخبار من بلغ بعد از اعتبار و لحاظ حسن فعل و ترتّب ثواب بر آن و مستحب بودنش تحقّق يافته و سپس اين اخبار به آن تعلّق مىگيرند و اساسا اگر غير از اين باشد مورد از متعلّقات اين اخبار نمىباشد ، حال اگر ثبوت ثواب و استحباب را با اين اخبار بخواهيم تثبيت كنيم دور لازم مىآيد و ممكن نيست كه موضوع اين اخبار را نفس فعل با قطع نظر از ثواب و استحباب قرار داده تا دور لازم نيايد .
اشكال سوّم
اخبار من بلغ اخصّ از مدّعى بوده و تمام اقسام را شامل نمىشوند چه آنكه ظاهر اخبار اختصاص بموردى داشته كه مدلول خبر ضعيف صرفا ثبوت اجر بر فعل مىباشد همچون مستحبّات امّا موردى كه خبر ضعيف بر ثبوت عقاب بر فعل دلالت دارد نظير محرّمات يا ترتّب ثواب بر فعل و عقاب بر ترك از آن استفاده مىشود مثل واجبات مشمول اين اخبار نبوده در حالى كه حضرات در اوّل بكراهت و در دوّم به استحباب حكم نمودهاند و اين حكم بدون مدرك و دليل مىباشد .
قوله : فى الفعل المأمور به بهذه الاخبار : مقصود از « هذه الاخبار » اخبار من بلغ