و نسبت دادنش بفاعل ، فعلى است كه مشتمل بر ثواب باشد .
و در كتاب عدّة الدّاعى ، از كلينى قدّس سرّه آمده است كه وى بطرق خود از ائمّه عليهم السّلام روايت نموده :
من بلغه شيئ من الخير ، فعمل به كان له من الثواب ما بلغه و ان لم يكن الامر كما فعله .
يعنى : كسى كه مبلغ و پارهاى از خير راجع بانجام فعلى بوى رسيده باشد پس آن فعل را بجاى آورد ثواب مزبور به او داده مىشود اگرچه واقع چنين نباشد .
و مرحوم سيّد بن طاووس در كتاب اقبال روايت مرسلهاى نظير همين خبر را از امام صادق عليه السّلام روايت كرده با اينفرق كه در آن اينفقره « كان له ذلك » ذكر شده است و اخبار وارده در اين باب بسيار بوده منتهى آنچه را كه ما ذكر نموديم از حيث دلالت بر محلّ كلام واضحترين آنها مىباشد .
شرح مقصود
قوله : لورود بعض الاخبار به استحباب فعل الخ : اين عبارت علّت است براى « عدم الحاجة الى اخبار الاحتياط » و شرح مرام مصنّف در اينمقام آنست كه :
اگر احتمال وجوب ناشى از ورود خبر ضعيف باشد ديگر نيازى باخبار احتياط نداريم زيرا اخبار من بلغ در اثبات استحباب شرعى كافى بوده بلكه مىتوان ادّعاء نمود كه دلالت آنها از اخبار احتياط بمراتب واضحتر مىباشد .
قوله : كصحيحة هشام بن سالم الخ : مرحوم تنكابنى در حاشيه مىفرمايد :
حضرات تصريح كردهاند باينكه روايت هشام بن سالم صحيح باصطلاح متأخّرين است و مرحوم صاحب حاشيه ( شيخ محمّد تقى ) و برادر ايشان يعنى صاحب فصول ( شيخ محمّد حسن ) عليه الرّحمه تصريح بصحّت اين روايت كه در كافى نيز نقل شده كردهاند ولى سند اين روايت در كافى چنين است :
على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از هشام بن سالم ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال :
من سمع شيئا من الثواب على شيئ فصنعه كان له و ان لم يكن كما بلغه .
و در برخى از نسخ « كان له اجره » ثبت و ضبط شده .