و ارسل نحوه السّيّد فى الاقبال عن الصّادق عليه السّلام الّا انّ فيه « كان له ذلك » و الاخبار الواردة فى هذا الباب كثيرة الّا انّ ما ذكرناها اوضح دلالة على ما نحن فيه .
ترجمه :
نقل پارهاى از اخبار « من بلغ » و قاعده تسامح در ادلّه سنن
مرحوم مصنّف مىفرماين :
در موردى كه منشاء احتمال وجوب خبر ضعيفى باشد هيچ نيازى باخبار احتياط نداشته تا بواسطه آنها عباديّت محتمل العبادت را تصحيح كرده و در اطراف اين مطلب صحبت كنيم كه امر در اين اخبار براى استحباب شرعى بوده نه به معناى ارشاد عقلى .
و سرّ اين گفتار آنست كه پارهاى از اخبار وارد شدهاند كه حكم به استحباب هرفعلى كه احتمال ثواب در آنها داده مىشود نمودهاند و بديهى است وقتى خبر ضعيف مدرك وجوب فعلى باشد فعل محتمل الثواب مىگردد .
از جمله اين اخبار صحيحه هشام بن سالم است كه از كتاب محاسن از مولانا ابيعبد اللّه عليه السّلام حكايت شده كه حضرت فرمودند :
من بلغه عن النّبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شيئ من الثّواب ، فعمله كان اجر ذلك له و ان كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم لم يقله .
يعنى : كسى كه از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به او مبلغى از ثواب راجع بانجام فعلى برسد پس آن فعل را بجاى آورد اجر و ثواب مزبور برايش ثبت و ضبط مىگردد اگرچه آن جناب در واقع آنطور نفرموده باشند .
از مرحوم مجلسى در كتاب بحار منقولست كه پس از ذكر اين خبر فرمودهاند :
حديث مذكور از روايات مشهورهاى استكه سنّى و شيعه آن را باسانيد مختلفى نقل و حكايت كردهاند .
سپس مرحوم مصنّف مىفرماين :
ظاهرا مقصود از « شيئ من الثواب » بقرينه ضمير در « فعمله » و اضافه « اجر »