ب : فرموده امام عليه السّلام در روايت ديگر :
هو لك حلال حتّى يجيئك شاهدان .
آن شيئ محتمل الحرمة براى تو حلال است تا وقتى كه دو شاهد عادل نزد تو آيند و شهادت بحرمتش دهند .
در اين كلام امام عليه السّلام نيز معلوم شدن واقع مستند به آمدن دو شاهد و قائم شدن ايندو قرار داده شده نه تحصيل علم مكلّف بواقع و چنانچه گفته شد اينمضمون عاجز از استعلام را شامل مىگردد .
استدراك
سپس مرحوم مصنّف مىفرماين :
ولى به اين روايت و اشباه آن نمىتوان براى مقصود و منظورى كه داريم استدلال كنيم زيرا اين گونه از روايات در موردى وارد شدهاند كه اماره شرعيّه بر حلّيت مشتبه قائم است از اينرو شامل مورد بحث نمىباشند ، بنابراين روايات مذكور مانند سه روايت ذيل مىباشند :
روايت اوّل : امام عليه السّلام راجع به گوشتى كه از بازار خريده مىشود فرموند :
كل و لا تسئل ( بخور و از آن سؤال مكن ) .
روايت دوّم : فرموده امام عليه السّلام است كه مىفرماين :
ليس عليكم المسئلة ، انّ الخوارج ضيّقوا ( بر شما سؤال نمودن واجب نيست ، چه آنكه خوارج خود را بواسطه سؤال در تنگنا قرار دادند ) .
روايت سوّم : امام عليه السّلام راجع به زنى كه منقطعه و مطلّقه بوده و شخصى با او ازدواج كرده و سپس بواسطه تحقيق معلوم شد كه وى شوهردار بوده است فرمودند :
لم سئلت . . . . ( چرا سؤال كردى ) .
سپس مرحوم مصنّف مىفرماين :
اگرچه طبق اين بيان اخير به روايات مذكور نمىتوان در مسئله مورد كلام