و از كتاب كافى شريف تفسير عيّاشى و كتاب توحيد منقول است كه معناى « حتّى يبيّن لهم الخ » اينست كه :
حتّى آنچه را كه مورد خشنودى و غضبش مىباشد به ايشان اعلام نمايد .
مناقشه مصنّف ( ره ) در استدلال به آيه شريفه
و در اين استدلال همان اشكال و مناقشهاى است كه در استدلال به آيه قبلى وارد بود با اينكه اين آيه دلالتش بر مدّعا از آيه مذكور در سابق ضعيفتر مىباشد چه آنكه موقوف بودن خذلان و گمراهى بر بيان مستلزم مطلوب ما در اينجا نمىباشد مگر از طريق دلالت فحوائى بتوان به آن تمسّك نمود .
شرح مقصود
حاصل تقريب استدلال به اين آيه جهت برائت آنست كه :
خداوند متعال در اين آيه مىفرمايد هيچ قوم و گروهى را پس از هدايت به راه مستقيم ما گمراهشان نكرده و ايشان را مخذول ننموديم و كمك و يارى خود را از ايشان برنداشتيم مگر آنكه آنچه را كه بايد از آن اجتناب كنند برايشان بيان نموديم .
مفاد آيه اينست كه پيش از بيان خذلان و واگذاردن هيچ قومى به حال خودشان كه خود عذاب و عقابى است اليم شايسته و سزاوار نيست ازاينرو در مسئله شبهه حكميّه تحريميّه نيز مدّعاى ما همين است كه چون منشا شبهه شارع و شكّ و جهل مستند به عدم بيان شرعى است لاجرم عقاب در آن مرتفع است .
و حاصل مناقشه مرحوم مصنّف در آن اينست كه :
در اين استدلال همان اشكالى كه در استدلال قبلى بود وجود دارد يعنى اين آيه مربوط به اخبار حضرت احديّت از عذاب دنيوى امم سالفه مىباشد و هيچ مساسى با بحث ما كه در ثبوت و نفى عقاب اخروى است ندارد .
مضافا به اينكه دلالت اين آيه بر مطلوب اضعف است از دلالت آيه قبلى