تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — صفحة 65

مساهمون:

ص٦٥
إِلَّا ما آتاها .
لكنّه لا ينفع فى المطلب ، لانّ نفس المعرفة باللّه غير مقدور قبل تعريف اللّه سبحانه ، فلا يحتاج دخولها الى ارادة الاعلام من الايتاء فى الآية و سيجيء زيادة توضيح لذلك فى ذكر الدّليل العقلى إن شاء الله تعالى . و ممّا ذكرنا يظهر حال التّمسّك بقوله تعالى :
لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها .
ترجمه :

استدراك و تضعيف آن

بلى در روايتى كه از عبد الاعلى از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام وارد شده چنين آمده است : عبد الاعلى محضر مباركش عرض مىكند : آيا مردم نسبت به معرفت به بارىتعالى مكلّف شده‌اند . حضرت مىفرماين : خير ، بر خدا است كه بيان نموده و خود را معرفى نمايد ، زيرا هيچ نفسى را حقتعالى مكلّف نمىكند مگر به قدر وسع و قدرتش ، و به احدى حضرتش سبحانه امر و فرمانى را متوجّه نمىسازد مگر آنكه او را برآن قادر و متمكّن قرار دهد . ولى بايد بگوئيم : اين روايت نيز در مطلب ما نافع نبوده و به واسطه آن نمىتوان استدلال به آيه را توجيه نمود ، زيرا نفس معرفت به خالق متعال قبل از معرفى خودش سبحانه و تعالى امر غير مقدورى مىباشد پس به منظور ادخال معرفت در تحت آيه احتياجى به اين نيست كه از « ايتاء » اعلام اراده شود و به زودى در ارتباط با اين بحث توضيح و تفصيلى خواهد آمد كه ان‌شاءالله آن را در ذكر دليل عقلى بيان خواهيم نمود . و از آنچه ذكر نموديم حال تمسّك به آيه شريفه :
لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها
نيز معلوم و روشن مىشود . شرح مقصود حاصل فرموده مصنّف عليه الرّحمة در اين مقام آنست كه : روايتى در اين مقام وارد شده است كه امام عليه السّلام در ضمن آن به