تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — صفحة 239

مساهمون:

ص٢٣٩
شرح مقصود مرحوم مصنّف در عباراتى كه ذكر شد به شرح دو نكته پرداخته‌اند : 1 - كلام مرحوم ابن زهره و متأخّرين از ايشان در تأييد اصوليّين كه در مورد جهل به تكليف به برائت قائلند . 2 - وهم و دفع آن .

نكته اوّل كلام مرحوم ابن زهره در غنيه

مؤلّف گويد : مرحوم ابن زهره در كتاب غنيه در فصل واجب تخييرى مىفرماين : اگر از كفّارات سه‌گانه يكى بطور غير معيّن واجب باشد لازم است پيش از آنكه مكلّف مأمور باتيان آن و موظّف به آوردنش گردد ممتاز و مشخّص شود زيرا تكليف به امرى كه براى علم به آن راهى وجود ندارد به ملاحظه اينكه از مصاديق تكليف ما لا يطاق است قبيح مىباشد ازاين‌رو مىتوان اين‌طور گفت : نفس فقدان چنين طريقى به منظور علم به تكليف در مورد بحث خود دليل بارز و روشنى است كه هر سه امر بنحو وجوب تخييرى در عهده مكلّف آمده‌اند .

مقاله مرحوم محقّق حلّى و استدلالش براى برائت :

مرحوم محقّق صاحب شرايع به تبعيّت از ابن زهره عليه‌الرّحمه در مسئله برائت كه حضرات اصوليّين قاطبة به آن قائلند به تقرير ما لا يطاق متمسّك شده و بدين ترتيب مدّعاى اصوليّون را اثبات فرموده است وى در اصول خود مىفرمايد : اصل اينست كه ذمّه عباد از شواغل شرعيّه خالى باشد لذا وقتى مدّعى ادّعاى حكم شرعى نمود خصم او مىتواند در نفى آن به برائت اصليّه تمسّك كرده و اين‌طور بگويد : اگر اين حكم ثابت مىبود پس لازم بود كه بر ثبوتش دليلى دلالت كند و
تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — صفحة 239 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى