انّ كلّ جزئىّ خارجىّ فى نوعه القسمان المذكوران فذلك الجزئىّ لك حلال حتّى تعرف القسم الحرام من ذلك الكلّىّ فى الخارج فتدعه .
و على اىّ تقدير فالرّواية مختصّة بالشّبهة فى الموضوع .
ترجمه :
معناى روايت طبق فرموده مصنّف ( ره )
سپس مىفرماين :
و بنا بر آنچه ما ذكر كرديم معناى حديث شريف چنين مىشود اگرچه خداوند متعال به معنايش عالم است :
هر امر كلّى كه در آن قسمى حلال و قسمى حرام باشد همچون مطلق گوشت گوسفند كه بين مذكّى و ميته مشترك است ، پس اين امر كلّى براى شما حلال است تا به قسم حرامش بطور معيّن و محرز اطّلاع پيدا كنى آنگاه آن را ترك نما .
معناى حديث بنا بر استخدام در مرجع ضمير « منه »
سپس مىفرماين :
و بنا بر اينكه در ضمير « منه » نسبت به مرجعش استخدام قائل شويم معناى حديث چنين مىباشد :
هر جزئى خارجى كه در نوعش دو قسم مذكور يعنى حلال و حرام باشد ، پس آن جزئى براى شما حلال بوده تا آنكه به قسم حرام از آن كلّى در خارج اطّلاع حاصل كنى آنگاه تركش نما .
و بهر تقدير چه در حديث استخدام قائل شده و چه قائل نشويم اين روايت مختصّ به شبهه موضوعيّه است و بحث ما فعلا در شبهه حكميّه تحريميّه مىباشد .