ثمّ الظّاهر انّ ذكر هذا القيد مع تمام الكلام بدونه كما فى قوله عليه السّلام فى رواية اخرى « كلّ شىء لك حلال حتّى تعرف انّه حرام » بيان منشا الاشتباه الّذى يعلم من قوله عليه السّلام « حتّى تعرف » كما انّ الاحتراز عن المذكورات فى كلام المستدلّ ايضا يحصل بذلك .
ترجمه :
نقد مصنّف در معنائى كه شارح وافيه بيان فرمود
سپس مرحوم مصنّف در مقام انتقاد بگفته شارح وافيه مىفرماين :
و امّا آنچه را كه مستدلّ در اينجا بيان نمود و فرمود :
مقصود از « وجود حلال و حرام در شىء » احتمال و صلاحيّت آن براى اين دو است نه آنكه اين دو قسم در آن فعلى باشند .
بايد بگوئيم اين معنا با ظاهر قضيّه و همچنين با وجود كلمه « منه » اگرچه باستخدام در ضميرش قائل شويم مخالف بوده و نمىتوان به آن اعتماد كرد .
فائده وجود قيد « فيه حلال و حرام »
بعد مىفرماين :
ظاهرا ذكر اين قيد « فيه حلال و حرام » در حديث با اينكه كلام بدون آوردنش تمام بوده و افاده معنا مىنمايد چنانچه در كلام امام عليه السّلام نسبت به روايت ديگرى كه به همين مضمون است قيد مزبور ترك شده و چنين آمده :
كلّ شىء لك حلال حتّى تعرف انّه حرام .
يعنى هر چيزى براى شما حلال و مباح است تا اينكه بدانى حرام است .
براى بيان اين نكته است كه منشا اشتباه و شبههاى كه از فرموده امام عليه السّلام در ذيل حديث يعنى « حتّى تعرف » دانسته مىشود را معيّن و مشخّص نمايند چنانچه احتراز از آنچه در كلام مستدلّ « شارح وافيه » ذكر شده با همين قيد حاصل مىگردد .