نمىتوان در ارتكاب فعلى كه با واقع مخالف است معذور و غير معاقب دانست درحالىكه سياق اين حديث از تخصيص دادن اباء دارد .
قوله : و يؤيّده : ضمير منصوبى به ظهور يادشده راجع است .
قوله : فتأمّل : شايد اشاره به اين نكته باشد كه تخصيص حديث به غير مقصّر على كلّ تقدير واجب و لازم است چه جهالت به معناى غفلت بوده و چه در اعمّ از شاكّ مستعمل باشد .
متن : و منها
قوله عليه السّلام :
انّ اللّه تعالى يحتجّ على العباد بما آتاهم و عرّفهم .
و فيه انّ مدلوله كما عرفت فى الآيات و غير واحد من الاخبار ممّا لا ينكره الاخباريّون .
ترجمه :
و از جمله اخبار
از جمله احاديث و اخبارى كه مجتهدين براى برائت به آن تمسّك كردهاند حديث ذيل مىباشد :
خداوند متعال بر بندگانش به آنچه به ايشان داده و تعريف نموده احتجاج و استدلال مىفرمايد :
مناقشه مرحوم مصنّف در استدلال به حديث مزبور
مصنّف ( ره ) در مقام مناقشه مىفرماين :
مدلول اين حديث همانطورىكه در آيات و بسيارى از اخبار دانسته شد از جانب اخبارىها مورد انكار نمىباشد .
شرح مقصود
حاصل استدلال به اين حديث شريف آنست كه :