ترجمه :
و از جمله اخبار
و از جمله احاديث و اخبارى كه مجتهدين براى برائت به آن تمسّك نمودهاند فرموده امام عليه السّلام است كه مىفرماين :
آنچه را كه خداوند علمش را از بندگان مستور داشت پس از ايشان مرفوع است .
در تقريب استدلال مىگوئيم :
حرمت شرب توتون و استعمال دخانيات علمش از ما محجوب است پس از ما مرفوع مىباشد .
مناقشه مرحوم مصنّف در استدلال به حديث حجب
سپس مرحوم مصنّف در مقام مناقشه مىفرماين :
در اين استدلال اشكال است و آن اينست كه :
ظاهر عبارت « ما حجب اللّه الخ » بر اين دلالت دارد كه خداوند آنچه را بر بندگان اصلا بيان نفرموده از ايشان مرفوع است نه آنچه را كه بيان و اظهار نموده ولى به واسطه عصيان عاصين كه حقّ را كتمان و مستور كردهاند بدست ما نرسيده .
بنابراين روايت مذكور مساوق با حديثى است كه از مولانا امير المؤمنين عليه السّلام وارد شده و در آن حضرت مىفرماين :
خداوند متعال حدودى را معيّن فرموده پس از آنها تجاوز نكنيد و واجباتى را جعل و تشريع نموده پس سرپيچى از آنها ننمائيد ، پس از بيان اشيائى ساكت شده نه آنكه از روى نسيان و فراموشى باشد بلكه مصلحت در بيان نديده و رحمتش مقتضى آن نبوده است پس خود را بتكلّف و مشقّت نياندازيد .
شرح مقصود
حاصل استدلال بحديث « حجب » اينست كه :
در اين حديث چنين آمده است كه هرچه را كه خداوند دانش و اطّلاع برآن