مقدّس عمل به خبر طائفه خاصّى را كه فقط طائفه اماميّه اثنىعشرى است تجويز فرموده ، لذا ما نمىتوانيم از آن به غيرش تعدّى و تجاوز كنيم .
از اين گذشته ، عدالت از شرائط جواز عمل بخبر بوده و تمام ارباب دانش در آن با هم متّفقند با توجّه به اين نكته مىگوئيم :
كسى كه با حقّ مخالف و معاند است همچون مخالفين با شيعه عدالتشان نائب نشده بلكه فسقشان محرز و ثابت مىباشد ، پس شرط جواز عمل در اخبار ايشان وجود نداشته و بانتفاء شرط مشروط نيز منتفى مىگردد .
شرح مقصود قوله : و الشّارع يرى العمل بخبر طائفة خاصّة : مقصود از اين طائفه ، فرقه شيعه اثنىعشرى است كه اصطلاحا از آنها به طائفه اماميّه نام مىبرند .
قوله : بل ثبت فسقه : زيرا اوجب واجبات در دين را كه شناختن امام عليه السّلام و ولىّ امر و تقديمش بر تمام ما سوى ترك نموده و پرواضح است كه ترك واجب آن هم چنين واجبى مستلزم ثبوت فسق است .
متن : ثمّ اورد على نفسه بانّ العمل بخبر الواحد يوجب كون الحقّ فى جهتين عند تعارض خبرين .
ثمّ اجاب اوّلا بالنّقض بلزوم ذلك ايضا عند من منع العمل بخبر الواحد اذا كان هناك خبران متعارضان ، فانّه يقول مع عدم التّرجيح بالتّخيير ، فاذا اختار كلّا منهما انسان لزم كون الحقّ فى جهتين .
و ايّد ذلك بانّه قد سئل الصّادق عليه السّلام عن اختلاف اصحابه فى المواقيت و غيرها ؟
فقال عليه السّلام : انا خالفت بينهم .
ترجمه :
ايراد ديگر مرحوم شيخ طوسى به كلام خود
سپس ايراد ديگرى به اين شرح بر خود وارد نموده است :
عمل به خبر واحد و حجّت بودن آن موجب مىشود كه گاه حقّ در دو