قوله :
أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ
: به اين آيه شريفه جهت مشروعيّت بيع استدلال شده .
قوله :
تِجارَةً عَنْ تَراضٍ
: به اين آيه شريفه براى حلّيّت بيع و معاملات ديگر استدلال شده .
قوله : فرهان مقبوضة : به اين آيه شريفه براى اعتبار قبض در رهن استدلال شده .
قوله :
لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ
: به اين آيه شريفه جهت محجور بودن سفهاء از تصرّف مالى استدلال شده .
قوله :
وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ *
: به اين آيه شريفه جهت عدم جواز تصرّف اولياء ايتام در اموال ايشان استدلال شده است .
قوله :
وَ أُحِلَّ لَكُمْ ما وَراءَ ذلِكُمْ
: به اين آيه شريفه جهت حلّيّت زنان غير مذكور در آيه تحريم نساء استدلال شده .
قوله :
إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ
: به اين آيه شريفه جهت حجّيّت خبر واحد استدلال شده است .
قوله :
فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ
: به اين آيه شريفه نيز به منظور حجّيّت خبر واحد استدلال كردهاند .
قوله :
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ *
: به اين آيه شريفه نيز براى حجّت بودن خبر واحد استدلال شده است .
قوله :
عَبْداً مَمْلُوكاً
: به اين آيه شريفه براى مالك نشدن عبد و محجور بودنش در تصرّفات بدون اجازه مولا استدلال شده است .
قوله :
ما عَلَى الْمُحْسِنِينَ
: به اين آيه شريفه بر پذيرفتن قول و دعى و كلّيّه امناء استدلال شده است .
قوله :
إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ
: به اين آيه شريفه بر نجاست كفّار حتّى كفّار اهل كتاب و حرمت تمكينشان از دخول در مساجد استدلال شده است .
قوله : و آيات التيمّم و الوضوء و الغسل : مقصود آيه 6 از سوره مائده است كه مشتمل بر سه بخش است :
بخش اوّل مربوط به وضوء است و آن عبارتست از :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ .