وارد شده است : شخصى كه در مسافرت نمازش را چهار ركعت مىخواند اگر آيه قصر بر او قرائت شد لازم است نمازش را اعاده كند و در غير اين صورت اعاده بر وى نمىباشد .
و در بعضى از روايات آمده كه « اگر آيه قصر بر او قرائت و تفسير شد » .
و ظاهرا و لو به كمك اصالة الاطلاقى كه در روايات ديگر است مقصود از « تفسير آيه قصر براى مصلّى مذكور » اينست كه براى او بيان كنند منظور از
« فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا »
كه آيه قصر است اين مىباشد كه در اصل مشروع بودن قصر شخص مرخّص و مجاز بوده و باعتبار مبنى بودن حكم بر تخفيف و تسهيل جايز است نماز چهار ركعتى را دو ركعت بخواند .
و بديهى است كه مشروعيّت قصر باعتبار ابتناء حكم بر تخفيف با تعيّن و وجوب قصر بر شخص مسافر و عدم صحّت نماز تمام از وى تنافى و تهافتى ندارد .
البتّه مثل چنين مخالفتى با ظاهر بدون شك و شبهه نياز به تفسير و توضيح دارد فلذا مىبينيم كه زراره و محمّد بن مسلم محضر مبارك امام عليه السّلام عرضه مىدارند كه خداوند متعال در اين آيه مىفرماين :
« فَلا جُناحَ » *
و نفرموده : « افعلوا » .
پس چطور شما از آن وجوب قصر را استفاده مىفرمائيد .
پس امام عليه السّلام در مقام جواب بوى مىفرماين :
اين آيه از قبيل آيه ديگر كه خداوند متعال مىفرمايد :
فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما
مىباشد .
سپس مرحوم مصنّف مىفرماين :
و اين خبر نيز دلالت دارد بر اينكه امام عليه السّلام زراره و محمّد بن مسلم را در متعرّض شدن نسبت به استفاده احكام از كتاب و تصرّف نمودن در ظواهر آن تقرير فرمودهاند .
شرح مقصود
قوله : و من ذلك : مشار اليه « ذلك » اخبار معارض مىباشد .