چنانچه ملاحظه مىشود در اين استدلال نيز حضرتش سلام اللّه عليه به ظاهر قرآن تمسّك فرموده پس چگونه همچون اخبارىها ظواهر را از حجّيّت بتوان ملغى و مسلوب قرار داد .
قوله : و تقريره عليه السّلام التّمسّك بقوله تعالى : در كتاب نكاح مذكور است كه مرد مسلمان با زن كافر در صورتى كه اهل كتاب باشد مىتواند بطور غير دائم ازدواج كند و حاصل متعه زنان اهل كتاب جايز است ولى عقد دائم مشروع نمىباشد .
با توجّه به اين نكته مىگوئيم : شخصى در محضر مبارك امام عليه السّلام عرض مىكند كه اين ازدواج دائم بايد صحيح و جايز باشد چون خداوند متعال در قرآن شريف مىفرمايد :
الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حِلٌّ لَكُمْ وَ طَعامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ .
( سوره مائده آيه 5 )
يعنى : امروز اشياء پاك بر شما حلال شد و نيز طعام كسانى كه اهل كتاب هستند براى شما حلال است چنانچه طعام شما نيز براى ايشان حلال مىباشد .
و نيز زنان عفيف مؤمن و زنان عفيفه از اهل كتاب بر شما حلال بوده و مىتوانيد با ايشان ازدواج نمائيد .
امام عليه السّلام اين استدلال را ردّ نفرموده بلكه آن را تقرير كردند منتهى در ردّ مدّعاى وى چنين اظهار داشتند كه اين آيه به آيه ديگر يعنى :
وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ
الخ .
( سوره بقره آيه 221 )
يعنى و با زنان مشرك تا ايمان نياوردهاند ازدواج نكنيد .
نسخ شده .
درحالىكه اگر ظواهر قرآن حجّت نمىبود جائى براى تقرير نبوده بلكه حضرت بايد در مقابل استدلال آن شخص مىفرمودند كه تمسّك به قرآن جايز نيست چون ظواهرش حجّت نمىباشد .
قوله : فى حكم من عثر : كلمه « عثر » بفتح عين و ثاء و راء يعنى بسر در آمدن و سكندرى خوردن .