« كلام » راجع بوده و ضمير منصوبى در « انّه » به معناى شأن مىباشد .
آراء اخباريّون در عمل بظواهر قرآن
مؤلّف گويد :
از كلمات اينطور استفاده مىشود كه اخباريّون در عمل بظواهر قرآن بسه گروه تقسيم شده و آرائشان بسه مذهب مستقرّ گشته است :
1 - بعضى گفتهاند : اساسا قرآن براى ما حجّت نيست حتّى مثل آيه
« قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ »
چه آنكه تمام آيات از قبيل متشابهات است .
اين قول را مرحوم سيد نعمت اللّه جزائرى در كتاب « منبع الحياة » از قبل ايشان نقل نموده .
مرحوم سيّد كاظمى مىفرماين :
اوّلين كسى كه از اخباريّون به اين رأى تفوّه نموده محمّد امين استرآبادى در فوائد مدنيّه مىباشد ، وى در اين كتاب مىگويد :
تمام آيات قرآنى بنحو تعميه « معمّا » و الغاز است ازاينرو بدون تفسير اهل عصمت و طهارت عليهم السّلام بر ما نيست كه بتوانيم به آن تمسّك بجوئيم .
و پس از وى مرحوم صاحب وسائل نيز از ايشان متابعت فرموده است .
2 - رأى مرحوم سيّد صدر شارح وافيه است :
ايشان بين ظواهر و نصوصات قرآنى تفصيل داده و صرفا نصوصات را حجّت دانسته است و دليل وى طبق آنچه در اوثق آمده يكى از دو امر ذيل است :
الف : اساسا در قرآن ظاهرى نيست تا در حجّيّت آن صحبت شود .
ب : ادعاء مىكنيم كه در اخبار مرويّه از ائمه هدى صلوات اللّه و سلامه عليهم مضامينى وارد شده كه طىّ آن ما را از عمل بظواهر نهى كردهاند .
3 - رأى مرحوم ملا محسن فيض است :
وى در ابتداء كتاب صافى قرآن را نسبت به كسانى كه در اثر انقياد فرامين الهى و انجام اعمال خالصانه و حصول رسوخ در علم حجّت دانسته و فرموده :