اشدّ منه فى مندوباتها و يختلف باختلافها ضعفا و شدّة كالمكروهات و يمكن ان يراعى فى الواجبات الواقعيّة ما هو الاقوى من جهاته و جهات التّجرّى انتهى كلامه رفع مقامه .
ترجمه :
بقيّه كلام صاحب فصول ( ره )
و از اينجا ظاهر مىشود كه تجرّى بر فعل حرام در مكروهات واقعى از تجرّى در مباحات واقعى شديدتر بوده و در مباحات از مستحبّات صعبتر است چنانچه در مستحبّات باختلاف مراتب آنها از حيث ضعف و شدّت مختلف شده همانطورىكه در مكروهات نيز چنين مىباشد .
سپس در ذيل عبارت مىفرماين :
و ممكنست در واجبات واقعى اينطور بگوئيم :
بين واقع و تجرّى هركدام اقوى بوده مراعاتش لازم و واجب است .
تمام شد كلام مرحوم صاحب فصول كه خداوند به علوّ مقامش بيفزايد .
شرح مقصود
قوله : و من هنا : مشار اليه « هنا » ذاتى نبودن قبح در تجرّى و تفاوتش بوجوه و اعتبار مىباشد .
قوله : انّ التّجرّى على الحرام فى المكروهات الواقعيّة : مقصود اينست كه مكروه واقعى را حرام بداند و معذلك تجرّى كرده و مرتكب شود .
قوله : اشدّ منه فى مباحاتها : ضمير در « منه » به تجرّى و در « مباحاتها » به واقعيّة راجعست و مقصود آنكه مباح واقعى را حرام دانسته و تجرّى كند و مرتكب شود .
قوله : و هو فيها اشدّ منه فى مندوباتها : ضمير در « هو » و در « منه » به تجرّى راجع بوده و در « فيها » به مباحات و در « مندوباتها » به واقعيّة عود مىكند .
قوله : و يختلف باختلافها ضعفا و شدّة : ضمير در « اختلافها » به مندوبات راجع است و مقصود اينست كه مراتب مندوبات نيز از حيث شدّت و ضعف متفاوت است