كلام مرحوم بارفروشى
مرحوم بارفروشى در ذيل كلام ابن ادريس ( ره ) مىفرماين :
ملخّص عبارتى كه ذكر شد به دو وجه برمىگردد :
1 - بر شخص مزبور يك نماز واجب است درحالىكه اگر بخواهد دو بار نماز بخواند نمىداند كدام واجب و مأمور به واقعى است لاجرم نيّت وجوب كه از آن به قصد وجه تعبير مىكنند از وى متمشّى نمىشود .
2 - بر شخص مصلّى واجب است كه در وقت شروع علم به طهارت جامه و لباسش داشته باشد درحالىكه اگر دو نماز بخواهد بخواند در طهارت ثوب وقت شروع در هريك از دو نماز شكّ دارد .
سپس فرموده :
و از ظاهر اين دو وجه چنين استفاده مىشود كه احتياط مشروع نباشد حتّى با عدم تمكّن از علم تفصيلى .
و از مرحوم يحيى ابن سعيد نيز مثل رأى ابن ادريس ( ره ) حكايت شده .
و برخى از تلامذه مرحوم مصنّف از ايشان نقل نمودهاند كه ايشان از مرحوم صاحب الجواهر در درس شنيدهاند كه وى فرموده :
كسى كه نمازش را تكرار مىنمايد و به اين نحو احتياط مىكند بر او مطيع صادق نبوده بلكه وى عمل لغو انجام مىدهد نه عبادت .
ولى مرحوم مصنّف در اين مسئله توقّف فرموده و مستندش اينست كه طريقه عقلاء در موردى كه احتياط محتاج بتكرار باشد معلوم و محرز نيست .
ولى از نظر ما كلمات مذكور تمام بر خلاف انصاف است زيرا قبلا گفتيم كه بناء عقلاء و طريقه ايشان بر تحقّق اطاعت بوده و در صدق عنوان طاعت لازم است به حكم عقلاء رجوع نمود چه آنكه امر آن بدست ايشان بوده و شارع در آن تصرّفى ندارد . تمام شد موضع حاجت از كلام مرحوم بارفروشى رضوان اللّه عليه .
قوله : و ان كان ما ذكره من التّعميم ممنوعا : مقصود از تعميم عبارت « حتّى مع عدم التّمكّن من العلم التفصيلى » است و وجه منع از آن اينست كه اگر اين كلام