طرف نماز بخوانند قطعا مطلوب واقعى را آورده و امتثال حاصل است و هيچ دليلى بر عدم تحقّق مطلوب در دست نيست .
قوله : بشيئين يقطع بكون احدهما الخ : جمله « يقطع الخ » صفت است براى « شيئين » .
متن : و دعوى انّ العلم بكون المأتيّ به مقرّبا معتبر حين الاتيان به و لا يكفى العلم بعده باتيانه .
ممنوعة ، اذ لا شاهد لها بعد تحقّق الاطاعة به غير ذلك ايضا .
فيجوز لمن تمكّن من تحصيل العلم التّفصيلى باداء العبادات العمل بالاحتياط و ترك تحصيل العلم التّفصيلى .
ترجمه :
دعوى و توهّم
اگر ادّعا شود كه لازمست مكلّف در حين آوردن مأمور به و زمان امتثال بداند عملش مقرّب است و حصول علم بعد از اتيان كفايت نمىكند .
جواب و دفع
در جواب مىگوييم اين كلام ممنوع است ، زيرا پس از تحقّق اطاعت و حصول امتثال به غير اين نحو شاهدى بر ادّعاء مذكور وجود ندارد .
بنابراين كسى كه از تحصيل علم تفصيلى باداء عبادات متمكّن است مىتواند احتياط نموده و تحصيل علم تفصيلى را ترك نمايد .
شرح مقصود
قوله : حين الاتيان به : ضمير در « به » به مأتى به راجع است .
قوله : و لا يكفى العلم بعده باتيانه : ضمير در « بعده » به اتيان و در « اتيانه » به « مأتى به » راجع است .