تحرير و شرح
قوله : او بزواله بدونه : ضمير در « زواله » به رأى و در « بدونه » به تبديل عود مىكند .
قوله : فى عدم العبرة به : ضمير در « به » به رأى اوّل عود مىكند .
قوله : و لزوم اتّباع الاجتهاد اللّاحق مطلقا : اعمّ از اينكه اجتهاد سابق و لاحق هر دو قطعى بوده يا چنين نباشند .
قوله : او الاحتياط فيها : ضمير در « فيها » به اعمال لاحقه راجع است .
قوله : و امّا الاعمال السّابقة الواقعة على وفقه : يعنى على وفق الاجتهاد السّابق .
قوله : المختلّ فيها : ضمير در « فيها » به اعمال سابقه راجع است .
قوله : ما اعتبر فى صحّتها : ضمير در « صحّتها » به اعمال سابقه برمىگردد .
قوله : بحسب هذا الاجتهاد : يعنى اجتهاد لاحق .
قوله : من معاملة البطلان معها : ضمير در « معها » به اعمال لاحقه راجع است .
قوله : و ذلك فيما كان الخ : مشاراليه « ذلك » بطلان اعمال مىباشد .
قوله : بداهة انّه لا حكم معه شرعا : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » بوده و ضمير در « معه » به اضمحلال قطع راجع است .
قوله : غايته المعذوريّة : ضمير در « غايته » به اضمحلال قطع عود مىكند .
قوله : طريق معتبر شرعا عليه بحسبه : ضمير در « عليه » به حكم و در « بحسبه » به اجتهاد سابق راجع است .
قوله : بانّ قضيّة اعتبارها : يعنى اعتبار اماره .
قوله : بين تعلّقه بالاحكام : ضمير در « تعلّقه » به اجتهاد راجع است .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1292
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٩٢