متن :
ان قلت
كيف و قد اخذ اليقين بالشّيء فى التّعبّد ببقائه فى الاخبار و لا يقين فى فرض تقدير الثّبوت .
قلت
نعم ، و لكن الظّاهر انّه اخذ كشفا عنه و مرآتا لثبوته ليكون التّعبّد فى بقائه و التّعبّد مع فرض ثبوته انّما يكون فى بقائه فافهم .
ترجمه :
سؤال
چگونه بتوان استصحاب تقديرى را با بيان گذشته جارى دانست و حال آنكه در اخبار استصحاب يقين بالشّيء در تعبّد به بقائش اخذ و اعتبار شده و پرواضح است كه در فرض تقدير ثبوت يقين نبوده بلكه مجرّد فرض و تقدير مىباشد .
جواب
بلى ، ولى در عين حال بايد بگوئيم :
در اخبار استصحاب يقين بالشّيء ظاهرا بعنوان كاشف بودن از ثبوتش اخذ و اعتبار شده تا در نتيجه تعبّد در بقاء امكان داشته باشد و پرواضح است كه تعبّد با فرض ثبوت حتما در بقاء مىباشد .
تحرير و شرح
قوله : كيف : يعنى چگونه استصحاب تقديرى جارى شود .
قوله : انّه اخذ كشفا عنه : ضمير در « انّه » به « يقين بالشّيء » راجع است و در « عنه » به شىء عود مىكند .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 931
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٣١