متن : و قد انقدح بذلك انّه لا وقع للجواب عن الاشكال تارة بانّ المنع عن القياس لاجل كونه غالب المخالفة و اخرى بانّ العمل به يكون ذا مفسدة غالبة على مصلحة الواقع الثّابتة عند الاصابة و ذلك لبداهة انّه انّما يشكل بخروجه بعد الفراغ عن صحّة المنع عنه فى نفسه بملاحظة حكم العقل بحجّيّة الظّنّ و لا يكاد يجدى صحّته كذلك فى الذّبّ عن الاشكال فى صحّته بهذا اللّحاظ فافهم فانّه لا يخلو عن دقّة .
ترجمه :
جواب مرحوم شيخ اعظم از اشكال بخروج قياس و تضعيف مصنّف نسبت به آن
مرحوم شيخ اعظم پس از آنكه اشكال سابق الذّكر را طرح و نقل فرمودهاند از آن دو جواب دادهاند كه ذيلا بيان مىشوند .
جواب اوّل
منع از قياس بخاطر آنست كه غالبا با واقع مخالف مىباشد ازاينرو چنين طريقى اگر مورد نهى شارع قرار گيرد ابدا با حكم عقل به حجّيّت ظنّ در حال انسداد تنافى ندارد .
جواب دوّم
عمل بقياس داراى مفسدهاى است كه بر مصلحت واقع در صورت اصابت قياس با آن راجح و غالب مىباشد لذا نهى شارع از آن به ملاحظه همين امر مىباشد .
مرحوم مصنّف اين دو جواب را نپسنديده و مىفرمايد :
از توضيح و شرحى كه داديم ظاهر و روشن شد كه اين دو جواب قابل اعتماد و استناد نمىباشند زيرا بديهى و روشن است كه اشكال سابق