تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 264

مساهمون:

ص٢٦٤
متن : و امّا عن الاجماع : فبأنّ المحصّل منه غير حاصل و المنقول منه للاستدلال به غير قابل خصوصا فى المسألة كما يظهر وجهه للمتأمّل . مع انّه معارض بمثله و موهون بذهاب المشهور الى خلافه . ترجمه : و امّا جواب از اجماعى كه ادّعاء شد مىگوئيم : اجماع مزبور يا محصّل بوده و يا منقول . اگر گفته شود كه اجماع ياد شده محصّل است ، مىگوئيم اساسا هيچيك از اجماعات ادّعاءشده از سنخ اجماع محصّل نبوده و تحصيل اجماع اصلا ممكن نيست . و اگر بگويند : اجماع مذكور از قبيل اجماعات منقوله است ، مىگوئيم : تمسّك باجماع منقول كه مفيد علم و يقين نيست براى استدلال قابليّت نداشته مخصوصا در مسئله مورد بحث كه از مسائل اصولى است و تحصيل آن مىبايد از طريق دليل قطعى صورت گيرد . از اين گذشته اجماع ادّعاء شده معارض به مثل مىباشد يعنى دسته‌اى ديگر از حضرات ادّعاء كرده‌اند كه بر حجّيّت خبر واحد اجماع منعقد است و همين مقدار كه مشهور علماء قائل به حجّيّت اخبار آحاد هستند كافى است در اينكه اجماع مورد استدلال سست و بىپايه تلقّى گردد .

تحرير و شرح

قوله : فبأنّ المحصّل منه : ضمير در « منه » به اجماع راجع است چنانچه ضمير در « المنقول منه » نيز چنين مىباشد . قوله : خصوصا فى المسألة : يعنى مسئله حاضر كه مسئله اصوليّه مىباشد .