مثاب و غير محتاط را برايش ثوابى منظور نمىكنند و از نفس ترتّب ثواب بر احتياط مىتوان وجود امر را كشف كرد و به عبارت ديگر :
ترتّب ثواب معلول و اثر وجود امر است لاجرم به مقتضاى دليل انّى از ترتّب ثواب مىتوان كشف نمود كه عمل اتيانشده مأمور به مىباشد .
اشكال مرحوم مصنّف
مرحوم مصنّف مىفرماين :
اين بيان نيز رافع اشكال نيست زيرا ترتّب ثواب فرع امكان احتياط و تحقّق عمل در خارج مىباشد و وقتى مستشكل جريان آن را مستحيل دانست چگونه مىتوان بر امر غيرممكن ثواب تصوّر نمود .
بيان سوّم
برخى ديگر براى رفع اشكال به بيان سوّمى متمسّك شده و فرمودهاند :
مقصود از احتياط در عبادات صرف انجام افعال بوده بدون نيّت قربت و پرواضح است كه اين مقدار از مكلّف متمشّى شده و استحالهاى ندارد .
اشكال مرحوم مصنّف
مرحوم مصنّف به اين بيان دو اشكال فرمود :
الف : دليلى نه از عقل و نه از شرع مساعد با اين گفتار قائم نشده و كلام مزبور در حدّ ادّعاء مىباشد .
ب : از اينكه بگذريم مىگوئيم اين بيان رافع اشكال نبوده بلكه قائل با اين تقرير اشكال را تسليم شده است زيرا پذيرفته كه اتيان عمل