ضعيف بر ثواب داشتنش دلالت دارد قرار دهيم ديگر احتياط مورد پيدا نكرده و عمل بعنوان عمل مستحبّى تلقّى مىگردد با توجّه به اين بيان مستشكلى ممكن است بگويد :
اين بيان در صورتى درست است كه اخبار من بلغ بر استحباب نفس عمل و ذات فعلى كه ثواب برآن رسيده بعنوان بلوغ دلالت نمايد امّا اگر دلالتشان بر استحباب فعل نه به اين عنوان بوده بلكه به ملاحظه محتمل الثّواب بودن باشد مسلّما اخبار مزبور را مىتوان دالّ بر استحباب اتيان فعل بعنوان احتياط قرار داد مانند اوامر احتياط بدون اينكه بينشان فرقى باشد البتّه مشروط به اينكه اخبار ياد شده براى طلب مولوى بوده نه ارشادى .
تحرير و شرح
قوله : هذا لو قيل بدلالتها الخ : مشاراليه « هذا » عدم جريان احتياط در صورت دلالت اخبار من بلغ بر استحباب عملى كه ثواب برآن مترتّب شده مىباشد و ضمير در « دلالتها » به اخبار من بلغ راجع است .
قوله : بعنوانه : يعنى بعنوان بلوغ .
قوله : لو دلّ على استحبابه لا بهذا العنوان : ضمير در « دلّ » به خبر من بلغ و در « استحبابه » به عمل عود مىكند .
قوله : لكانت دالّة : ضمائر مؤنّث به اخبار من بلغ عود مىكنند .
قوله : على استحباب الاتيان به : ضمير در « به » به عمل راجع است .
قوله : لو قيل بانّها للطّلب المولوى : ضمير در « بانّها » به اخبار من بلغ راجع است .
متن :
فانّه يقال
انّ الامر بعنوان الاحتياط و لو كان مولويّا لكان توصّليّا ، مع انّه لو كان
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 589
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٨٩