واجبات ناچاريم همان معنائى كه ذكر نموديم براى آن بنمائيم .
تحرير و شرح
قوله : بالمعسور منها : ضمير در « منها » به افراد راجع است .
قوله : مضافا الى عدم دلالته الخ : ضمير در « عدم دلالته » به حديث راجع است .
قوله : لعدم اختصاصه بالواجب : ضمير در « اختصاصه » به عدم سقوط راجع است .
قوله : و لا مجال معه : يعنى مع عدم اختصاصه بالواجب .
قوله : لتوهّم دلالته : يعنى دلالت حديث .
قوله : على انّه بنحو اللّزوم : ضمير در « انّه » به عدم سقوط برمىگردد .
قوله : ان يكون المراد عدم سقوطه بماله من الحكم : ضمير در « سقوطه » به مركّب راجع بوده چنانچه ضمير در « له » نيز به آن راجع است .
قوله : بسبب سقوطه عن المعسور : ضمير در « سقوطه » به حكم راجع است .
قوله : كناية عن عدم سقوطه بحكمه : ضمير در « سقوطه » به مركّب راجع بوده و كلمه « باء » در « بحكمه » به معناى « مع » مىباشد .
قوله : انّ الظّاهر من مثله : يعنى من مثل هذا الحديث .
قوله : هو ذلك : مشاراليه « ذلك » كناية عن عدم سقوطه بحكمه مىباشد .
قوله : هو نفى ما له من تكليف او وضع : ضمير در « له » به ضرر راجع است .
قوله : لا انّها عبارة الخ : اين عبارت معطوف است به « قضيّة الميسور كناية الخ » و ضمير در « انّها » به قضيّة الميسور راجع است .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 712
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧١٢