علم اجمالى پيدا كرديم كه يا ملاقى بفتح قاف نجس بوده يا ظرف سوّمى .
در اين فرض نيز واجب است از « ملاقى » بكسر قاف اجتناب شود نه ملاقى بفتح قاف چه آنكه بحسب فرض ملاقى بفتح قاف از محلّ ابتلاء خارج بوده و وجوب اجتناب ندارد .
تحرير و شرح
قوله : عمّا لاقاه : مقصود « ملاقي » بكسر قاف مىباشد .
قوله : دونه : يعنى دون ملاقى بكسر قاف كه مقصود ملاقى بفتح قاف مىباشد .
قوله : فيما لو علم اجمالا نجاسته : ضمير در « نجاسته » به ملاقى بكسر قاف راجع است .
قوله : و العلم بنجاسة الملاقى : كلمه « ملاقى » در اين عبارت بفتح قاف مىباشد .
قوله : فانّ حال الملاقى : كلمه « ملاقى » در اين عبارت بفتح قاف مىباشد .
قوله : بعينها حال ما لاقاه فى الصّورة السّابقة : مقصود از « ما لاقاه » ملاقى بكسر قاف مىباشد .
قوله : فى عدم كونه طرفا للعلم الاجمالى : ضمير در « كونه » به ملاقى بفتح قاف در فرض دوّم راجع است .
مؤلّف گويد :
وجه اين بيان آنست كه چون قبلا علم اجمالى بين « ملاقى » بكسر قاف و طرف ديگر حاصل بوده لاجرم اجتناب از ملاقي ( بكسر قاف ) بطور حتم و مسلّم لازم و بر مكلّف منجّز مىباشد حال كه ملاقى با ظرف ديگرى