قوله : فمع تعدّد افراد شرط واحد : مثل اينكه در دليل آمده باشد : اذا نمت نمت نمت . . . .
قوله : بخلاف الاوّل : مراد از « الاوّل » موردى است كه شروط از نظر جنس با هم مختلف باشند .
قوله : لكون كلّ منها سببا : ضمير در « منها » به شروط راجع است .
قوله : فلا وجه لتداخلها : يعنى تداخل شروط .
قوله : و هو فاسد : ضمير « هو » به توهّم مذكور راجع است .
قوله : و الّا : يعنى و اگر به مقتضاى اطلاق شرط ملاحظه نكنيم .
قوله : من رجوعها الى واحد : ضمير در « رجوعها » به اجناس مختلفه راجع بوده و مراد از « واحد » شرط واحد مىباشد .
قوله : فيما جعلت شروطا الخ : ضمير در « جعلت » به اجناس مختلفه راجع است .
قوله : ما لا يكون قابلا لذلك : يعنى قابلا للتّعدّد .
قوله : من تداخل الاسباب فيه : ضمير در « فيه » به ما لا يكون قابلا لذلك راجع است .
قوله : و من التّداخل فيه : ضمير در « فيه » به المسبّب راجع است .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1681
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٨١