ترجمه :
سؤال
چگونه ممكنست به يك امتثال اكتفاء كرده و فرد مجمع العنوانين را اتيان نمود و حال آنكه محذور اجتماع دو حكم متماثل در آن لازم مىآيد چه آنكه طبق تقرير مذكور در اكرام عالم هاشمى بايد بگوئيم « اكرام » متّصف به دو وجوب مىباشد .
جواب
در اكرام دو عنوان وجود دارد كه باعتبار هركدام وجوبى برآن قابل انطباق مىباشد و پرواضح است كه انطباق دو عنوان واجب بر شىء واحد مستلزم اجتماع دو حكم متماثل در موضوع واحد و اتّصاف آن به دو وجوب نيست بلكه منتهاى آن اينست كه وقتى دو عنوان واجب بر شىء واحدى منطبق گرديد اين امر منشا مىشود كه شىء مزبور متّصف بوجوب شده و اين صفت يعنى صفت ( واجب ) برايش انتزاع گردد .
از اين گذشته بنا بر رأى قائلين به اجتماع امر و نهى كه مىفرماين شىء واحد باعتبار دو عنوان ممكنست بحكمين متضادّين متّصف گردد اتّصاف آن به دو وجوب باعتبار دو عنوان هيچ محذور و اشكالى بدنبال ندارد بخلاف آنكه اين اتّصاف به يك عنوان باشد كه بنا بر رأى كافّه علماء مستحيل و غير ممكنست .
تحرير و شرح
حاصل جوابى كه مرحوم مصنّف از اشكال مذكور مىدهند اينست كه :
دو باب در اينجا وجود دارد :
الف : باب الانطباق
ب : باب الاتّصاف و الاجتماع .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1660
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٦٠