يعنى وقتى جوابها درهم تداخل نمودند براى تمام شروط يك جواب بيشتر نمىباشد .
قوله : بين اتّحاد جنس الشّروط : مانند اذا بلت فتوضأ و اذا نمت فتوضأ چه آنكه بول و نوم هر دو در جنس حدث با هم مشترك هستند .
قوله : و تعدّده : يعنى تعدّد جنس مثل : اذا بعت فتصدّق و اذا سفرت فتصدّق كه بين بيع و سفر جامع جنسى وجود ندارد .
قوله : و التّحقيق انّه لمّا كان الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .
قوله : بسببه : يعنى بسبب شرط به اين معنا كه نفس شرط سبب و علّت براى جزاء مىباشد .
قوله : او بكشفه عن سببه : ضمير در « كشفه » به شرط و در « سببه » به جزاء برمىگردد .
قوله : و كان قضيّته تعدّد الجزاء عند تعدّد الشّرط : ضمير در « قضيّته » به ظهور جمله شرطيّه راجعست .
قوله : كان الاخذ بظاهرها : يعنى به ظاهر جمله شرطيّه .
قوله : اذا تعدّد الشّرط حقيقتا : مقصود آنجائى است كه در جنس با هم مختلف باشند .
قوله : او وجودا : يعنى مصداقا و آن در موردى است كه از نظر جنس با هم متّحد فرض شوند .
قوله : ضرورة انّ لازمه ان يكون الخ : ضمير در « لازمه » به اخذ به ظاهر راجع است .
قوله : او نام كذلك : يعنى او نام مكرّرا .
قوله : و هو واضح الاستحالة : ضمير « هو » به محكوم بودن به دو حكم متماثل مىباشد .
قوله : كالمتضادّين : يعنى همانطورىكه اجتماع متضادّين واضح الاستحالة است .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1656
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٥٦