تحرير و شرح
قوله : ثمّ انّه قد انقدح بما عرفت الخ : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : من توقّف حمل المطلق على الاطلاق : كلمه « من » بيان است براى « ما عرفت » .
قوله : على قرينة الحكمة : كلمه « على قرينة » متعلّق است به « توقّف حمل المطلق » .
قوله : المتوقّفة على المقدّمات المذكورة : كلمه « المتوقّفة » صفت است براى « قرينة الحكمة » .
قوله : انّه لا اطلاق له الخ : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » بوده و كلمه « انّه » بفتح همزه مىباشد كه با اسم و خبرش فاعل براى « انقدح » قرار گرفته و ضمير در « له » به مطلق برمىگردد .
قوله : فيما كان له الانصراف : ضمير در « له » به مطلق برمىگردد .
قوله : لظهوره فيه الخ : ضمير در « ظهوره » به مطلق و در « فيه » به بعض الافراد راجع است .
مؤلّف گويد :
اين عبارت تا آخر اشاره است به مراتب چهارگانه انصراف باعتبار منشا آن و شرحش چنين است :
الف : گاهى منشا انصراف ظهور لفظ در معنائى است .
ب : زمانى منشا تيقّن و قطعى المراد بودن فردى از لفظ مىباشد .
ج : در برخى اوقات منشا شكّ بدوى بوده كه با دنى تأمّل زائل مىشود .
د : در پارهاى ازمان منشا امرى است كه موجب اشتراك لفظى يا نقل لفظ از معنائى به معناى ديگر مىباشد .
قوله : او كونه متيقّنا منه : ضمير در « كونه » به فرد منصرف اليه و در
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1986
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٨٦