قوله : كيفيّة تعلّق الاحكام به : ضمير در « به » به عام راجع است .
قوله : و هو شمول المفهوم : ضمير « هو » به معنى واحد راجع است .
قوله : ان ينطبق عليه : ضمير در « ينطبق » به عام راجع است .
قوله : تعلّق الحكم به : ضمير در « به » به عام راجع است .
قوله : كلّ فرد موضوعا على حدة للحكم : كه در اين صورت از آن به عموم استغراقى تعبير مىكنند .
قوله : بنحو يكون الجميع موضوعا واحدا الخ : كه در اين فرض از آن به عموم مجموعى نام مىبرند .
قوله : فانّه اطاع و عصى : ضمير در « فانّه » و دو فعل بعدى به مكلّف راجع است .
مؤلّف گويد :
يعنى نسبت به افرادى كه مورد امتثال واقع شدهاند اطاعت تحقّق داشته و باعتبار افرادى كه مورد امتثال قرار نگرفتهاند او را عاصى بايد خواند .
قوله : لو اكرم واحدا منهم : يعنى واحدا من الفقهاء .
قوله : لآحادها المندرجة تحتها : ضمير در « تحتها » به عشره برمىگردد و مقصود از آحاد مندرجه ارقام از يك تا ده يعنى يك ، دو ، سه ، چهار ، پنج ، شش ، هفت ، هشت ، نه مىباشند .
قوله : لعدم صلاحيّتها بمفهومها : ضمائر مؤنّث به عشره راجع مىباشند .
قوله : على كلّ واحد منها : ضمير در « منها » به آحاد برمىگردد .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1746
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧٤٦