و التّمهيد لذكر المضرب اليه ، فلا دلالة له عليه ايضا .
و منها ، ما كان فى مقام الرّدع و ابطال ما اثبت اوّلا ، فيدلّ عليه و هو واضح .
ترجمه :
كلمه « بل » اضرابيّه و دلالتش بر حصر و اختصاص
مرحوم مصنّف مىفرماين :
از جمله كلماتى كه دلالت بر حصر و اختصاص دارد بسا كلمه « بل » اضرابيّه شمرده شده .
تحقيق مرحوم مصنّف در اطراف معناى اضراب
مصنّف عليه الرّحمة مىفرماين :
تحقيق آنست كه بگوئيم اضراب بر انحاء و اقسامى مىباشد :
از جمله : آنكه اضراب به اين منظور صورت مىگيرد كه اعلام شود « مضرب عنه » يا بخاطر غفلت صادر شده و يا پيش از قصد زبان به آن گشوده شده و آن را اداء نموده است ازاينرو متكلّم در وهله ثانى از آن اعراض و اضراب نموده و آنچه را از ابتداء قصد داشته بيان مىنمايد .
بايد گفت اگر اضراب از اين قسم باشد هرگز كلمه دالّ برآن بر حصر دلالت ندارد چه آنكه گويا از ابتداء معناى مضرب اليه اتيان شده بدون اينكه نسبت به غير آن اثباتا و سلبا كوچكترين نظرى باشد .
از جمله : آنكه اضراب به منظور تأكيد صورت مىگيرد لذا ذكر مضرب عنه همچون مقدّمه و تمهيد براى ذكر مضرب اليه مىباشد .
در اين فرض نيز اضراب اصلا بر حصر و اختصاص دلالت ندارد .