اگر خون ادامه پيدا كند و از ده روز بگذرد صرفا همان هفت روز كه عادت هر ماه او است حيض بوده و خون بعد از عادت استحاضه است بنابراين زن پس از هفت روز پاك بوده .
و اگر خون بعد از عادت ادامه داشت و قبل از آنكه به ده روز برسد يا سر ده روز قطع شد مجموع ايّامى كه خون ديده حيض بوده و به احكام آن كه از جمله ترك نماز و روزه است بايد عمل نمايد .
پس سه روز بعد از عادت ايّامى است كه بواسطه آن براى زن حيض يا عدم آن ظاهر و آشكار مىشود از اينرو به آن ايّام استظهار گفتهاند .
با توجّه به اين مقدّمه كوتاه ميگوئيم :
تكليف زن در اين سه روز آنست كه به اجراء احكام حيض بپردازد يعنى نمازش را مثلا ترك كند در حالى كه ممكنست حيض نبوده و پاك باشد و بدين ترتيب خواندن نماز در حقّ او واجب باشد پس امر نماز مردّد بين وجوب و حرمت است ولى معذلك شارع جانب حرمت را ترجيح داده و حكم به آن فرموده است .
مورد دوّم
اگر دو ظرفى كه در هردو آب است مكلّف داشته باشد منتهى يكى از آنها پاك و ديگرى متنجّس بوده بطورى كه طاهر از متنجّس مشخّص و معلوم نيست حال اگر وقت نماز برسد و وى وضوء نداشته باشد وضوء بر او واجب بوده و از طرفى چون آب معلوم الطّهاره ندارد اگر بخواهد با هركدام از دو ظرف وضوء بگيرد احتمال دارد متنجّس بوده و بدين ترتيب وضوء حرام باشد پس وضوء با ايندو ظرف مردّد است بين اينكه واجب بوده يا حرام باشد و معذلك مىبينيم شارع مقدّس جانب حرمت را ترجيح داده و فرموده است يهريقهما و يتمّم يعنى با هيچكدام وضوء نگرفته و تيمّم نمايد .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1491
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٩١