جواب مرحوم مصنّف از تقريب صاحب فصول ( ره )
مرحوم مصنّف در تضعيف و ردّ فرموده صاحب فصول ميفرمايند :
اگر چه زمان ايجاب با تحريم متفاوت و در دو ظرف ايندو واقع شدهاند ولى در عين حال متعلّق هردو خروج بوده كه آن در يك زمان صورت ميگيرد به اين معنا كه ظرف وجود و تحقّق خروج پس از دخول مىباشد و پرواضح است كه خروج بعد از آنكه در خارج صورت گرفت هم متّصف بوجوب بوده و هم به حرمت و اين خود محذور و اشكالى است كه با اختلاف زمان ايجابب و تحريم مرتفع نميشود .
بلى اگر زمان اتّصاف بوجوب و وقوعش در خارج واجبا با زمان اتّصاف آن بحرمت و تحقّقش در خارج حراما متفاوت ميبود البتّه در ارتفاع غائله اجتماع حكمين متضادّين مفيد بوده و اشكال بر طرف ميشد امّا صرف اختلاف زمان انشاء وجوب با زمان انشاء حرمت ابدا كارگشا نبوده و موجب حلّ مشكل نميشود .
و چگونه ميتوان بفرموده صاحب فصول ( ره ) اعتماد نمود و آن را در مقام رفع اشكال نافع و مفيد دانست و حال آنكه لازمه اينفرموده آنست كه پس از دخول بايد خروج را بملاحظه نهى سابق و تحريم قبل از دخول حرام و عصيان قلماد كرده و همين خروج را در زمان لاحق و بعد از دخول باعتبار امر متوجّه به آن واجب و اطاعت دانست و التزام بان معنايش آنست كه فعل واحد بعنوان واحد هم محبوب بوده و هم مبغوض مىباشد و چنانچه گفتيم اين معنا را حتّى قائلين به اجتماع تصديق ندارند چه رسد به امتناعىها .
شرح نكته سوّم
برخى ديگر براى رفع غائله اجتماع حرمت و وجوب در فعل