مىباشد .
قوله : يصدر عنه : ضمير در « عنه » به مكلّف راجع است .
قوله : و هو فاعله : ضمير « هو » به مكلّف و در « فاعله » به فعل راجع است .
قوله : لا ما هو اسمه : ضمير « هو » به « ما » و در « اسمه » به فعل راجع است .
قوله : و لا ما هو عنوانه : ضمير « هو » به « ما » و در « عنوانه » به فعل راجع است .
قوله : قد انتزاع عنه : ضمير در « انتزع » به ماء موصوله و در « عنه » به فعل عود مىكند .
قوله : انّ البعث ليس نحوه : ضمير در « نحوه » به خارج المحمول راجع است .
قوله : و الزّجر لا يكون عنه : ضمير در « عنه » به خارج المحمول عود مىكند .
قوله : و انّما يؤخذ فى متعلّق الاحكام : ضمير در « يؤخذ » به خارج المحمول عود مىكند .
قوله : للحاظ متعلّقاتها : يعنى متعلّقات الاحكام .
قوله : و الاشارة اليها : يعنى الى الاحكام .
قوله : به مقدار الغرض منها : ضمير در « منها » به متعلّقات راجع است .
قوله : و الحاجة اليها : يعنى الى المتعلّقات .
قوله : لا بما هو هو و بنفسه : يعنى از عناوين افعال كه از قبيل خارج محمول هستند بما هو هو و بنفسه و ذاته استفاده نميشود .
قوله : و حياله : عطف تفسير است براى « استقلاله » .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1321
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٢١