قوله : فى تبدّل احدهما بالآخر : مقصود از « احدهما » استحباب و وجوب مىباشد .
قوله : فانّ حكم العرف و نظره : يعنى نظر عرف .
قوله : يكون متّبعا فى هذا الباب : مقصود از « هذا الباب » باب استصحاب بوده و اينكه بقاء موضوعش بايد به نظر شرع بوده يا عقل و يا عرف لذا محقّقين از علماء حكم اهل عرف را در اين باب متّبع دانستهاند .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1191
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٩١