تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1041

مساهمون:

ص١٠٤١
ترجمه :

بيان تأسيس اصل در مسئله ملازمه بين وجوب مقدّمه و وجوب ذو المقدّمه

مرحوم مصنّف ميفرمايند : دانسته باش كه در مورد بحث از مسئله مقدّمه واجب اصلى وجود ندارد چه آنكه هيچيك از ملازمه بين وجوب مقدّمه و وجوب ذو المقدّمه و عدم آن حالت سابقه نداشته بلكه ملازمه يا عدمش ازلى هستند . بلى ، نفس وجوب مقدّمه بملاحظه اينكه بواسطه حدوث وجوب در ذو المقدّمه امر حادث و جديدى است مسبوق بعدم بوده لاجرم اصل حاكم بعدم وجوب آن مىباشد .

توهّم

اگر توهّم شود كه بنابر قول بملازمه اصل ياد شده جارى نبوده و با آن نميتوان وجوب مقدّمه را نفى نمود زيرا وجوب در اينفرض براى مقدّمه امر مجعول نبوده تا با اصل بتوان آن را نفى كرد و اثر مجعول ديگرى نيز كه بر وجوب مقدّمه مترتّب بوده وجود نداشته و بفرض موجود بودنش چندان اهميّتى ندارد از اينرو مجالى براى اجراء اصل نميباشد .

دفع توهّم

اين توهّم دفعش باينستكه : اگرچه وجوب مجعول بالذات نبوده نه بنحو جعل بسيطى كه مفاد كان تامّه بوده و نه بجعل تأليفى و تركيبى كه مفاد كان ناقصه مىباشد ولى در عين حال مجعول بالعرض و به تبعيّت جعل ذو المقدّمه مجعول مىباشد و همين مقدار در جريان اصل كفايت مىكند .