قوله : لا يكاد يقع على صفة الوجوب : ضمير در « يقع به فرد محرّم عود مىكند .
قوله : و هذا بخلاف هيهنا : مشار اليه « هذا » كلام در فرد محرّم از مقدّمه بوده ومشار اليه « هيهنا » كلام در مقدّمه واجب مىباشد .
قوله : فانّه ان كان كغيره ممّا يقصد به التّوصّل : ضمير در « فانّه » و « كغيره » به فرد واجب از مقدّمه راجع بوده و ضمير در « به » به ماء موصوله برميگردد .
قوله : فلا بدّ ان يقع على صفة الوجوب مثله : ضمير در « يقع » به مقدّمهاى كه بدون قصد توصّل واقع شده راجع بوده و ضمير در « مثله » به مقدّمهاى كه به قصد توصّل انجام شده برميگردد .
قوله : لثبوت المقتضى فيه بلا مانع : مقصود از مقتضى حصول غرض بوده و ضمير در « فيه » به مقدّمهاى كه بدون قصد توصّل انجام شده راجع است .
قوله : و الّا لما كان يسقط به الوجوب : كلمه « و الّا » يعنى و ان لم يكن كغيره و ضمير در « به » به مقدّمهاى كه به قصد توصّل انجام نشده راجع است .
قوله : و التّالى باطل بداهة : مقصود از « تالى » عدم سقوط وجوب مىباشد .
قوله : فيكشف هذا عن عدم اعتبار قصده : مشار اليه « هذا » بطلان تالى بوده و ضمير در « قصده » به توصّل راجع است .
قوله : و العجب انّه شدّد النّكير : ضمير در « انّه » به شيخ ( ره ) راجع است .
قوله : بالمقدّمة الموصلة : مقصود از مقدّمه موصله ، مقدّمهاى است كه بر اتيانش انجام ذو المقدّمه مترتّب گردد .
قوله : ذى المقدّمة عليها : يعنى على المقدّمة .
قوله : فى وقوعها على صفة الوجوب : ضمير در « وقوعها » به مقدّمه راجع
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 947
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٤٧