قوله : بعض مقرّرى بحثه : يعنى بحث مرحوم شيخ .
قوله : فى وقوعها كذلك : ضمير در « وقوعها » به مقدّمه راجع بوده و مقصود از « كذلك » على صفة الوجوب مىباشد .
متن :
و امّا عدم اعتبار ترتّب ذى المقدّمة عليها فى وقوعها على صفة الوجوب ، فلانّه لا يكاد يعتبر فى الواجب الّا ما له دخل فى غرضه الدّاعى الى ايجابه و الباعث على طلبه .
و ليس الغرض من المقدّمة الّا حصول ما لولاه لما امكن حصول ذى المقدّمة ضرورة انّه لا يكاد يكون الغرض الّا ما يترتّب عليه من فائدته و اثره و لا يترتّب على المقدّمة الّا ذلك و لا تفاوت فيه بين ما يترتّب على الواجب و ما لا يترتّب عليه اصلا و انّه لا محالة يترتّب عليهما كما لا يخفى .
و امّا ترتّب الواجب فلا يعقل ان يكون الغرض الدّاعى الى ايجابها و الباعث على طلبها ، فانّه ليس باثر تمام المقدّمات فضلا عن احديها فى غالب الواجبات ، فانّ الواجب الّا ما قلّ فى الشّرعيّات و العرفيّات فعل اختيارىّ يختار المكلّف تارد اتيانه بعد وجود تمام مقدّماته و اخرى عدم اتيانه فكيف يكون اختيار اتيانه غرضا من ايجاب كلّ واحدة من مقدّماته مع عدم ترتّبه على تمامها فضلا عن كلّ واحدة منها .
ترجمه :
عدم اعتبار ترتّب ذى المقدّمه بر مقدّمه در اتّصاف آن بوجوب
و امّا اينكه ترتّب ذو المقدّمه بر مقدّمه در وقوع مقدّمه بر وجوب و اتّصافش به اين صفت معتبر نيست ، پس جهتش آنست كه در واجب صرفا امرى كه در غرض داعى بر ايجاب و باعث بر طلبش دخيل است معتبر بوده بدون شيئ ديگر .