مترتّب بر غايات آنها هرگز حاصل نميشود مگر آنكه از بين مقدّمات لازمه براى غايات تنها طهارات را همچون نفس غايات به قصد اطاعت و قربت اتيان نمايند .
تحرير و شرح
حاصل تقرير دوّم براى تفصّى از اشكال اينستكه :
طهارات ثلاث داراى غاياتى هستند از جمله خواندن نماز و قرائت قرآن و دخول بمساجد و ديگر غايات كه در كتب فقهى مذكور ميباشند .
پرواضح است نماز و قرائت قرآن و برخى ديگر از غايات مترتّبه بر طهارات سه گانه عبادت بوده و در اتيانشان قصد قربت و نيّت اطاعت لازم است و اساسا بدون اين قصد اگر اتيان شوند غرضى كه از امر به آنها تعلّق گرفته حاصل نميشود .
حال ميگوئيم : همانطوريكه اگر نماز را به قصد امر نياورده و بدين ترتيب نيّت قربت نكنند نماز در خارج تحقّق نيافته و غرض از امر حاصل نميشود عينا اگر وضوء و تيمّم و غسل را به قصد قربت و موافقت امر اتيان ننمايند نماز قابل امتثال در خارج نبوده و در نتيجه غرض در اينفرض نيز تخلّف پيدا مىكند پس به منظور تحصيل غرض لازمست طهارات را همچون نماز به قصد قربت بياورند .
قوله : و ثانيهما : يعنى و ثانى الوجهين ممّا تفصّى به من الاشكال .
قوله : من الامر النّفسى بغاياتها : مقصود از « غايات » مثلا نماز است كه غايت براى طهارات مىباشد و مراد از « امر نفسى » امرى است كه به نماز تعلّق گرفته .
قوله : بدون قصد التّقرّب بموافقته : يعنى بواسطه موافقت امر نفسى به غايات .
قوله : كذلك لا يحصل : يعنى لا يحصل الغرض من الامر النّفسى
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 920
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٢٠