شده .
18 - رأيت رجلا حسنا وجهه .
در اين مثال صفت الف و لام نداشته و معمولش كه مجرور است به ضمير اضافه شده .
البتّه دو مثال اخير ضعيف مىباشند .
مثال سوّم مانند :
19 - رأيت الرّجل الحسن وجه ابيه ( ديدم آن مرد را كه صورت پدرش نيكو بود ) .
در اين مثال صفت با الف و لام بوده و معمولش يعنى « وجه » كه مرفوع است به مضاف به ضمير يعنى « ابيه » اضافه شده .
20 - رأيت الرجل الحسن وجه ابيه .
در اين مثال صفت با الف و لام بوده و معمولش يعنى « وجه » كه منصوب است به مضاف به ضمير يعنى « ابيه » اضافه شده .
21 - رأيت الرجل الحسن وجهابيه .
اين مثال جايز نيست يعنى نمىتوان معمول صفت الف و لامدار را كه به مضاف به ضمير اضافه شده مجرور خواند چنانچه شرح آن عنقريب خواهد آمد .
22 - رأيت رجلا حسنا وجه ابيه ( ديدم مردى را كه صورت پدرش نيكو بود ) .
در اين مثال صفت خالى از الف و لام بوده و معمولش يعنى « وجه » كه مرفوع است به مضاف به ضمير يعنى « ابيه » اضافه شده .
23 - رأيت رجلا حسنا وجه ابيه .
در اين مثال صفت خالى از الف و لام بوده و معمولش يعنى « وجه » كه منصوب است به مضاف به ضمير يعنى « ابيه » اضافه شده .
24 - رأيت رجلا حسن وجه ابيه .
در اين مثال صفت خالى از الف و لام بوده و معمولش يعنى « وجه » كه مجرور است به مضاف به ضمير يعنى « ابيه » اضافه شده البتّه دو مثال اخير ضعيف مىباشند .
مثال چهارم :
25 - رأيت الرجل الحسن وجه اب ( ديدم آن مرد را كه نيكو بود صورت پدرش ) .
در اين مثال صفت با الف و لام بوده و معمولش يعنى « وجه » مرفوع بوده و به كلمهاى اضافه شده كه هم از الف و لام مجرّد بوده و هم از اضافه البتّه استعمال صفت
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 1299
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٩٩