شاهد در « مذ » است كه برسر جمله اسميّه يعنى « انا يافع » درآمده و اسم مىباشد .
قوله : و اذكروه كما هداكم : آيه ( 198 ) از سوره بقره .
قوله : ليس كمثله شيئ : آيه ( 11 ) از سوره شورى .
قوله : من اج ذا عليهما الخ : مشار اليه « ذا » اسم بودن بوده و ضمير در « عليهما » به عن و على راجع است .
قوله : و هما حينئذ : كلمه « حينئذ » يعنى حين رفع ما بعدهما .
متن : « 380 »
و إن يجرّا فى مضىّ فكمن * هما و فى الحضور فى استبن
تجزيه و تركيب
واو : به معناى استيناف .
ان : شرطيّه .
يجرّا : فعل مضارع ، تثنيه و ضمير فاعلى به مذ و منذ راجع است ، فعل شرط .
فى : حرف جرّ .
مضىّ : مجرور به « فى » ، متعلّق به « يجرّا » .
فا : رابط جواب .
كاف : حرف جرّ .
من : مجرور به « من » متعلّق به استقرّ ، خبر مقدّم .
هما : مبتداء مؤخّر و جمله اسميّه جواب براى شرط .
واو : عاطفه .
فى : حرف جرّ .