قوله : و يصير مال كلّ : يعنى مال كلّ واحد من الاب و الابوين .
قوله : الى ورثة الآخر الاحياء : كلمه [ الاحياء ] صفت است براى [ ورثه ] .
قوله : و ان شاركهما مساو : اين فرع ديگرى است غير از فرض موت ابن و اب ، ضمير در [ شاركهما ] به متوارثين راجع بوده و مقصود از [ مساو ] كسى است كه با متوارثين در مرتبه ارثى مساوى باشد و منظور از شركت او با ايشان اين است كه آن نيز فوت نموده و همچون ايندو زنده نيس ولى بايد موت او پس از مرگ آن دو باشد چنانچه در شرح تقرير نموديم .
قوله : انتقل الى وارثه الحىّ : ضمير در [ وارثه ] به مساو راجع است .
قوله : ما ورثه : يعنى ما ورثه منهما ، ضمير فاعلى در [ ورثه ] به مساو راجع است .
قوله : و لو لم يكن لهما : ضمير در [ لهما ] به متوارثين راجعست و اين فرع ديگرى است غير از آنچه قبلا عنوان فرمودهاند .
قوله : هذا الحكم : يعنى حكمى كه در غرقى و مهدوم عليهم گفته شد .
قوله : يقع مع الاشتباه : ضمير در [ معه ] بكلّ سبب راجعست
قوله : لوجود العلّة : مقصود اشتباه تقدّم و تأخّر است .
قوله : و هو ضعيف : ضمير [ هو ] به تعدّى راجعست .
قوله : مع كونه على خلاف الاصل : ضمير در [ كونه ] بهذا الحكم راجعست و مقصود از [ اصل ] قاعده مىباشد چه آنكه در اين حكم ميّت را
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 289
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٩