كه مرحوم صاحب وسائل در ج ( 17 ) ص ( 591 ) به اينشرح نقل فرموده :
محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از محمّد بن عيسى ، از يونس از علاء بن رزين ، از محمّد بن مسلم ، از مولانا ابى جعفر عليه السلام فى رجل سقط عليه و على امرأته بيت ؟
قال : تورث المرأة من الرّجل و يورث الرّجل من المرأة .
و چنانچه ملاحظه مىشود در اين حديث ابتداء زن را كه نصيب و سهم ارثى او كمتر است وارث قرار داده و سپس حكم به ارث بردن مرد از وى فرموده است .
قوله : و لا فائدة الّا التّوريث : يعنى و لا فائدة فى هذا التقديم الّا الخ .
حاصل استدلال مرحوم مفيد و سلّار اينست كه :
امام عليه السلام در اين روايت تقديم زن در بردن ارث را واجب نمودهاند به اين معنا ابتداء مرد را ميّت فرض كرده و زن را وارث و سپس زن را ميّت و مرد را وارثش قرار دادهاند و بر اين تقديم و لزوم آن مىبايد فائده و اثرى مترتب باشد و الّا لازم مىآيد كه حكم خالى از مصلحت و غرض باشد كه آن بعقيده اهل حقّ مقبول و مسموع نيست و تنها فائدهاى كه بر اين تقديم مترتب مىشود اينست كه مرد از ما ترك خودش كه به زن منتقل شده در مرتبه دوّم كه زن را ميّت و مرد را وارث قرار مىدهيم ارث ببرد چه آنكه اگر اين معنا مطلوب و مورد غرض نباشد و مرد از مال خودش كه به زن ابتداء منتقل شده ارث نبرد و تنها از صلب و اصل اموال زن ارث ببرد هيچ فائدهاى بر وجوب تقديم اقل نصيبا يعنى زن بر مرد وجود ندارد زيرا چه در صورت تقديم و چه در فرض تأخير هيچ تفاوتى در ما ترك
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 281
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨١