قوله : لانّها لكلّ امر مشتبه : ضمير در [ لانّها ] بقرعه راجع بوده و مقصود از [ مشتبه ] امرى است كه بحسب ظاهر و واقع مشتبه باشد .
قوله : مع تعيّنه فى نفس الامر : ضمير در [ تعيّنه ] به امر راجع مىباشد و اين عبارت اشاره است به اختلاف و نزاعى كه در مورد اجراء قاعده قرعه بين فقهاء وجود دارد چه آنكه برخى فرمودهاند از قرعه تنها در موردى مىتوان استفاده كرد كه امر مورد اشتباه بحسب واقع و نفس الامر معلوم و متعيّن بوده تنها از نظر ظاهر و در علم ما مجهول باشد همچون مشتبه شدن گوسفند موطوئه در بين گلّه .
ولى بعضى فرمودند مورد اجراء اينقاعده تعميم داشته هم در جائى كه از قبيل اشتباه گوسفند موطوئه بوده جارى مىشود و هم در موردى كه شيئ مشتبه بحسب ظاهر و واقع غير متعيّن فرض شود مثل اينكه مرد يكى از همسرانش را طلاق دهد باينن نحو كه گفته باشد : احدى زوجتى طالق و در حين اجراء صيغه طلاق هيچيك را بخصوصه در نظر نياورد و قبل از اينكه آن را معيّن كند فوت نمايد .
قوله : و هو هنا كذلك : ضمير [ هو ] به مشتبه راجع بوده و مشار اليه [ هنا ] مورد بحث مىباشد و مقصود از [ كذلك ] اين است كه مسئله مورد صحبت تنها بحسب ظاهر مجهول ولى بحسب واقع متعيّن و معلوم مىباشد .
قوله : فمن اخرجتها القرعة : ضمير منصوبى در [ اخرجتها ] به [ من موصوله ] راجع است كه مقصود از آن مطلّقه مىباشد .
قوله : منعت من الارث : ضمير نائب فاعلى در [ منعت ] به [ من اخرجتها القرعة ] راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 160
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٠